Bireysel Finans Projesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Bireysel Finans Projesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

borc sorunsali

Diğer arkadaşların bireysel finansman ile ilgili yazılarını okuyunca, açılın bu işin batakçısı geliyor dedim. Size durumu açıklayayım. Üniversite'de gelen burs paraları biriktirilir borsada kaybedilir, annenin parası alınır kaybedilir, teyzenin parası alının kaybedilir. Anlayacağınız mükemmel bir yatırımcı geçmişim var, inanın hiç batak kağıdı almadım ama günlük düşünerek inanılmaz büyük kağıtları kaçırdım, elimde acaip ucuz fiyatlardan Finansbank, Deva Holding ve geçen sene Beşiktaş hissesini tahtasını okuyarak şahlanacağını bilen biri var ama akılsızlık ve sabırsızlık birleşince ortaya bu sonuç çıktı. Şimdi bu batırdığımız paraları ödeme zamanı. Teyzemize en az 22.000 TL ve annemize de 12.000 TL vermeden benim içim rahat etmeyecek, ve kendilerine bunu ödemem de zaten gerekiyor.
İşime gelince istanbul'da özel bir şirkette denizcilik üzerine uzmanlaşmış bir şirkette kurumsal finans çözümleri sunuyoruz ancak bildiğiniz üzere Avrupa'da işler o kadar kötü ki son 2 yıldır sadece mezzanine finansmanı haricinde iş yapamadık ve sevgili patroncuğumun sabri taşıyor ve parası bitiyor. Maaşım 1500 Dolar olmasına rağmen kendisinin tek taraflı aldığı kararlardan dolayı Haziran 1'de 1100 Dolar alıp şu an elimde 110 TL kadar kaldığını düşünüyorum.
Harcamalarıma gelince: Kira+Elektrik Su, Gaz, TT toplam aylık 550 TL, üniversitede aldığımız kredilerin geri ödemesi aylık 230 TL, kredi kartı ödemelerim ise aylık 500 ile 800 arası değişiyor bunun içinde her ay sabit 200 TL taksit, 60 TL telefon faturası dahil. Bir de para biriktirmek için 7 kişi ile beraber annelerimizin yaptığı günlerden yapmaya karar verdik daha önceki günde paramı harcadım. Mayıs ayında tekrar başlayan günde benim sıram Eylül ayında ve gün kişi başı 500 TL. Anlayacağınız bu hesaptan sonra bana para kalmıyor bu yüzden bu ay gelen kredi kartı faturam 510 TL olmasına rağmen 350 TL'si ödeme imkanım oldu.
işin daha pis tarafı işlerimiz kötü olduğundan burada artık bize ekmek kalmadı ve iş aramaya başladım yoksa öbür türlü de burada en fazla 6 ay daha çalışma imkanım olur. Avrupa'da kredi piyasası ölünce artık kendime başka yol çizmem gerekir yaş kemale erdi 30'a dayandık.
Anlayacağınız köşeye iyice sıkışmış durumdayım ve bu işten nasıl çıkacağımı inan bilmiyorum, aklımı kaybedecek gibi olsam da nedense içimi bazen tuhaf bir huzur kaplıyor, inannçlı bir insanım, bu günlerin geçeceğini biliyorum ama nasıl olur bu konuda çok fazla bir fikrim yok.
Sosyal hayata gelince diğer arkadaşlar gibi kız arkadaş ilişkisine bu maddiyatla sıcak bakmıyorum:), namı değer abazanlık bu ortamda olmazsa olmaz zaten. Gönlümüzde aslan yatmıyor mı, kralı yatıyor ama benimkisi platonik aşk durumda şu anda. ( bu yaziyi bloga ekledigim sirada aslanin kalbinde baska bir aslan oldugunu ogrendigimden negatif hanesine bir centik daha atiyoruz)
Sizlerden gelen önerileri ve tavsiyeleri zevkle okuyacağımı düşünüyor Allah kimseyi benim durumuma sokmasın diyorum.
Read More!

Kimsin Sen?

Önceki yazıma gelen yorumlardan da anladığım kadarıyla okurlara kendimden biraz daha bahsetmem gerekiyor.

Türkiye'de Marmara Üniversitesi ayarında bir yerden işletme / iktisat üzerine lisans eğitimi aldım. Sonrasında dünyanın ilk 50 üniversitesinden birinden, yine aynı alanda yüksek lisans eğitimimi tamamlayarak yurda döndüm. Şu sıra araştırma geliştirme faaliyetleri ile ilgileniyorum. Belki doktora da yaparım, o yüzden işler biraz karışık şimdilerde.

Kazandığım maaştan daha fazlasını kazanamaz mıyım? Kazanabilirim, hem de çok rahat bunun 2 katını kazanabileceğimi düşünüyorum ama ne yapmak istediğim konusunda henüz karar verememiş olmam elimi kolumu bağlıyor.

Arkadaşlar sormuş iPad konusunda şaka mı yapıyorsun diye? Aslında yapmıyordum ama şu haberi okuduktan sonra vazgeçtim. Steve Jobs kendine gelsin, asabımı bozmasın!

Başka iş yapamaz mısın diye de soranlar olmuş; yaparım anacım, neden yapmayayım? Yapmasına yaparım da vaktim yok, zaten tüm günümü işte geçiriyorum, hafta sonu da muhtemel açılımlar için zaman harcıyorum. İnsan olduğumu hatırlamak adına da kendime vakit ayırıyorum biraz, haliyle.

Hmm, bir de öğlen ve akşam yemeklerini somuşlar. Akşam beleş, öğlen de şirketten.

Geçen günlerdeki harcamalarımdan haberler
Eski bir kız arkadaşımız (girlfriend değil friend of girl) ziyaretimize geldi, 4 senedir görmemiştim kendisini. Yeme, içme, gezme, tozma derken 57TL harcamışım. Oh!
Bunun üzerine, yine günlük yol + öğlen yemeği harcamalarım ile beraber şu anda elimde 900TL para kaldı.

Hafta sonu kız arkadaşımızla buluşacağız yine, el mahkum. Altıncı ay kutlaması tuzlu geçecek sanırım. Saçımı kestirmeyi ve bir de cep telefonu faturamı ödemeyi planlıyorum. Bunların toplamı sanırım 150TL'yi bulur. Yani ayın 14'ü itibariyle cebimde 750TL'den fazla para olmasını beklemiyorum.

Böyleyken böyle!

Sıtkıcığım, sen de hoş geldin bu arada! Acaba senin yolundan gidip ben de mi nişanlansam?
Read More!

You Shall Not Spend! Yine çok harcadık yahu!

A dostlar, canlar, ciğerler! Bir süredir yazamıyordum, patronlar da affetsin beni. Geçirdiğim bir rahatsızlık sebebiyle yataklara düşmüş, kıpırdayamaz duruma gelmiştim. Neyse ki her şey yoluna girdi de ben de yazı girebiliyorum. Tek tesellimiz bu dönemi beş kuruş harcamadan geçirmiş olmamız ama tabi ki giderler bitmiyor.

Öncelikle, defter tutmaya başladığım dönemden bu zamana harcamalarımın seyrini paylaşayım sizlerle:

Yukarıdaki şekilde * ile işaretli olanlar sevgiliyle geçirilen günlere tekabül ediyorlar. Gözlerden kaçmadığı üzere o günlerin en düşüğünde bile 25TL bandını zorlayan harcamalarımın hafta sonlarına gelmesi ise bir tesadüf değil. 21-27 Mayıs günlerini sakin geçiren bütçemdeki ani azalışların özellikle 28 ve 29 Mayıs tarihlerinde 40TL'nin üzerinde seyretmesi ise bankamatik kartımda derin kaygılara sebep oldu.
Harcama detaylarıma gelirsek: Sevgilili günler yemek, kahve ve taksiyle geçerken sevgilisiz günler poğaça, otobüs ve dolmuşla geçiyor. Lan tam tribün adamıymışım ha!

Maaş gelir, hoş gelir

Maaşımızı aldık. Hemen harcamalarımı söylüyorum:
Tatlı: 5TL
Borç: 150TL
Kredi Kartı: 400TL
Yol: 17TL

Geriye de 1.000TL civarı bir şey kaldı. E şimdi ne yapayım ben bununla? Ipad mi alayım? Telefonumu mu değiştireyim? Tatil için bir kenara para mı koyayım yoksa eve mi çıkayım?

Yaaaarabbbiiim, sen büyüksüüün; yaraaabbbiiim sen büyüksüüün!
Read More!

Bireysel Finans Prejesi'ne Giriş - Beypazarlı Sıtkı

Efendim, bendeniz Baypazarlı Sıtkı. Esasen Beypazarlı değilim ama pek sevdiğim için memleketim sayarım. Bireysel Finans Projesi B verisiyonuna 1  haziran itibariyle dahil oluyorum.

Bireysel Finans Projesi’ne katılmaya karar verdiğimde durumum çok karışıktı. Sonrasında bazı şeyler yerine oturdu ama yine de karar verip netleştirmem gereken şeyler var. Vakitli bir program yapamazsam birkaç ay içinde yine hayatım çok sıkışacak. Gerçi program yaparsam da sıkışabilir ama yapmazsam durum çok vahim, belki iyi bir programla biraz daha az hasarla çıkabilirim işin içinden.

Projeye katılmak için editör’e mesaj attığımda 7,500 TL öğrenim kredisi borcum, 1000 TL kredi kartı borcum vardı. İşim yoktu. Okul bitmediği için askerlik durumunda belirsizlik vardı. Nisan ortasında, Mayıs’ta asker olma ihtimali söz konusuydu.

Bu kriz dönemi öncesinde, 2 yıldır bir yayınevinde çalışıyordum, aldığım para ucu ucuna “yetmiyordu” ve her ay biraz içeriye giriyordum. Öğrencilikten kalan kredi kartı borçlarımı annemin çeyrek altınlarıyla kapatmıştım. Çalışırken de birikim yapamamıştım, aksine, her ay biraz biraz içeriye girmek suretiyle, işsiz kaldığımda cüsseme göre hallice bir borçla aynı zamanda ortada kalmıştım. Bu yüklüce borca annemin çeyrekleri de yetmeyeceği için babama müracaat ettim ve öğrenim kredisini, aynı zamanda “kefil”im olan babama yıktım. İstanbul’a 1000 TL civarında kredi kartı borcu ile geldim. Askerliğim ertesi sene Mayıs’a kaldı. En önemlisi artık İstanbul’da yaşıyorum.

Ara dönemde harcamalarım ve gelirlerim çok karıştı bir birine ama genelde ailemin sponsorluğunda bir kafa dinleme dönemi yaşadım.

İş-maaş durumu henüz net olmadığı için ve hali hazırda bazı belirsizlikler olduğu için 1 Haziran’a kadar olan kısmı ayrıntılı olarak yazamıyorum. 1 Haziran itibariyle proje için notlarımı tutmaya başladım.

Son durum şudur: Akbil’imde 21 TL var. İstanbul’da bilet fiyatları 1,50 TL, aktarma olursa 0,75 TL kesiyor.

Cebimde 67,5 TL nakit var.
Kredi kartına toplam borcum 668,48 TL, 133,00 TL asgari ödemesi var, son tarih 07.06.2010.

Telefonum 55 TL’lik Vodafone sınırsız tarifesi. Düşürmek için aradım ama tarife tarihim eski olduğu için tekrar aynı tarifeye geçmek istersem tarifenin avantajları epey düşüyor. Burada editörlerin tavsiyesine göre hareket ederek proje kapsamında atılacak adımlar için de bir deneme olur diye değiştirme kararını erteledim.

İşe başladığım 15 günlük sürede çok masrafım olmadı, henüz resmi olmasa da müstakbel nişanlımın evinde kaldım. Konaklama, kahvaltı ve akşam yemeği bedavaya geldi. Öğlen yemeklerini de nişanlım sandviç olarak çantama koyuyor dolayısıyla onun için de masraf etmedim. Murat Çokgezen’in Homoekonomikus kitabında bir yazısı vardı, “Evlenin Kâra geçin” diye, evlenince aynı evi paylaştığı için insanlar, doğrudan yarı yarıya masraflar azalıyor, aynı zamanda gelir iki kat artıyor. Fakat nişanlanmak da fena olmuyor masraf kısmak açısından. Ben masraftan kısmak için nişanlanmadım ama nişanlanınca masraflar otomatikman azaldı. Bir fark yalnız, evlilik sürecin sonu olduğu için “stabil” bir durum ama nişanlılık öyle değil, yemek masrafları azaldı ama çatal kaşık takımı, nevresim filan derken bazı başka kalemler çıktı. Bunlar için aylık 65 TL civarında bir taksit ödemesi yapmam gerekiyor. Bir de topraktan satılık ev fiyatları çok uygun ama bu kısmı başka bir yazı konusu sanırım. Durum tespiti açısından şunu kayda geçirelim: şimdilik konaklama ve yemek masraflarımın sponsoru nişanlım ve ailesi, konaklama ve yemek meselesini de kesin bir çözüme ulaştırmam için zaman daralıyor. Yanında kalmayı düşündüğüm akadaşlarımdan birisi bu ay sonunda evden ayrılacak diğeri de 10. ayda evleniyor. Yani ben yine ortada kalabilirim. En fazla 4 ay sürem var bu sorunu da çözüme kavuşturmak için. Henüz o da kesin olmadığı için masraf hanesine bir şey yazamıyorum, konaklama konusunda.

İlkyazı biraz dağınık oldu ama zamanla tarz ve üslubu toparlarım diye düşünüyorum. Açılış bilançosu için yeterli veriyi verdim sanırım, eksik varsa diğer yazılarda tamamlamayı düşünüyorum. Read More!